تبلیغات
دستنوشته های یه آدم فضایی - دلیل

دستنوشته های یه آدم فضایی

کاش هیچ وقت این مسیرو نمیومدم...

سلام

کمی حرف جدی... از سر بی قراری...رسمیتی نداره..چون شخصیه...

دلیل بسیاری از کارها بر من نامعلوم است...

دلیل این گریه های بی دلیل!

دلیل این سکوت غم انگیز...

دلیل این دل تنگی دل گیر...

دلیل این فراق بی پایان...

دلیل این دل پر خون

دلیل این خستگی مفرط

دلیل این چشمان همیشه سرخ

دلیل این گونه های همیشه خیس

دلیل مبارزه ام با بریدن...با کم آوردن...با شکستن

دلیل آرامش!

دلیل تحمل بدی ها

دلیل گذشت از خیانت ها

دلیل بخشش...دلیل بخشایش!

دلیل صبر ناتمام

دلیل چشم بستن به همه چیز

دلیل خندیدن...دلیل کمی شاد بودن

دلیل انزوا

دلیل اعتماد نکردن

دلیل تنهایی!

دلیل خاموشی

دلیل سردی...حتی دلیل غرور...

دلیل همه ی این زندگی شروع نشده و سیر از آن شده!

دلیل این پیری قبل از جوانی!

دلیل این غمی که همیشه روی دلم سنگینی می کند

دلیل این اشک های جاری در نهان میان من و تو!

دلیل این راز هایی که فقط تو می دانی و من!

دلیل ادامه دادن...

دلیل همه این ها تویی... "ای خدا" دلیل این که تمام نمی شوم! تنها امید دیدن توست... و همچنان تو سکوت می کنی...و من همچنان منتظرم...

نمی دانم دیگر چه آزمونی مانده که از سر نگذرانده ام... ولی باشه!

......

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز...

با بال و پر سوخته پرواز چه سازم؟

خونابه شد آن دل که نهانگاه غمت بود

از پرده در افتد اگر این راز چه سازم؟

گیرم که نهان بر کشم این آه جگر سوز

با اشک تو ای دیده ی غماز چه سازم؟

......

بلبلم لیک چو گل عهد بندد با زاغ

من دگر با چه دلی لب به سخن باز کنم؟

......

خون می چکد ز ناله ی بلبل در این چمن

فریاد از تو گل که به هر خار،خو کنی!

.......

عاشق منم که یار به حالم نظر نکرد

ای خواجه درد هست! ولیکن طبیب نیست...

**********

در گلو می شکند ناله ام از رقت دل

قصه ها هست...ولی طاقت ابرازم نیست!

*********

من اندوه خویش را ندانم!

این گریه ی بی بهانه از توست...

*********

خنک آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

به امید سر کویش... پرو بالی بزنم....!!!

********

نه به خود آمدم این جا که به خود باز روم

اون که آورد مرا...باز برد تا وطنم...

تمام...

 

 



نوشته شده در 26 فروردین 91 ساعت ساعت 17 و 12 دقیقه و 49 ثانیه توسط Mr.Alien . نظرات |


[تو آرشیو]
Template By : Pichak